Zaman Bırakır Seni Avuçlarıma…

Ben ne çabuk sen oldum,
Sarardı mevsimin tenindeki dokunusu,
Yagmurlarda üsüdüm.
Bekledim seni ey sevdigim,
Hasretine dayanamaz oldu,
Siirlerimin sana her okunusu.
Sehrim suskun, odalarım seni özlercesine
isyan edercesine zamana.
Sen ne çabuk geldin,
Ne çabuk kendi içimdeki aynalarda kendimdin.
Ah kırlangıçların döndügü vakitlerde
Yollarına düstügüm yârim,
Bastıgım yerlerde simdi sensizlik,
Uzaklıgında içimdeki kimsesizlik
Ve çocuklugumda
Ruhumu çalan çaresizliktir seni yasayabilmek.
Unutma sen beni,
Ne ihtimallerden çıkarım ben sevdalarına,
Nede, dönüsü olmayan iklimler eskitir içimdeki ask’ı sana,
Sen benimsin, benimle kalmalısın yasanmamış her yarına

aLıntı